Κατασκευή ανοξ/των σταθμών κοινόχρηστων ποδηλάτων

Κοινόχρηστο σύστημα Ενοικιάσεως ποδηλάτων
Κοινόχρηστο σύστημα Ενοικιάσεως ποδηλάτων

Το  σύστημα  κοινής χρήσης  ανταλλαγής ποδηλάτων,  είναι μια παγκόσμια  υπηρεσία συμμετοχής στην οποία ποδήλατα διατίθενται για ενοικίαση προς ιδιώτες σε πολύ βραχυπρόθεσμη βάση.

Αυτά τα φιλικά προς το περιβάλλον μας συστήματα ανταλλαγής ποδηλάτων μπορούν να χωριστούν σε δύο γενικές κατηγορίες:  α)  προγράμματα   που οργανώνονται κυρίως από ομάδες της τοπικής κοινότητας ή μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς  και β) προγράμματα που υλοποιούνται  από κυβερνητικές υπηρεσίες και  μερικές φορές σε συνεργασία  δημόσιου-ιδιωτικού τομέα.

 

 

 

Σταθμός Vélib , στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού.
Σταθμός Vélib , στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού.

Η κεντρική ιδέα αυτών των συστημάτων  είναι να παρέχουν δωρεάν ή σε οικονομικά προσιτή πρόσβαση,   ποδήλατα για μικρές αποστάσεις σε μια αστική περιοχή . Τα ποδήλατα προσφέρουν μια εναλλακτική κουλτούρα συμπεριφοράς  στις μετακίνησεις , ενάντια στα μηχανοκίνητα μέσα μαζικής μεταφοράς ή τα ιδιωτικά οχήματα , μειώνοντας έτσι την κυκλοφοριακή συμφόρηση, το θόρυβο και την ατμοσφαιρική ρύπανση. Τα συστήματα κοινής χρήσης ποδηλάτων έχουν επίσης αναφερθεί ως ένας τρόπος για να συνδέουν τους   συνετούς  ποδηλάτες   με τα δημόσια δίκτυα διέλευσης.
Μερικά από τα μειονεκτήματα  που έχουν να αντιμετωπίσουν τα δημόσια προγράμματα κοινής χρήσης ποδηλάτων  αφορούν την  ιδιοκτησία στο  ποδήλατο, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας από κλοπή ή βανδαλισμό, την έλλειψη χώρων στάθμευσης & αποθήκευσης και τις απαιτήσεις συντήρησης.

 

 

 

Σταθμός ποδηλάτων στο Hangzhou της Κίνας
Σταθμός ποδηλάτων στο Hangzhou της Κίνας

Για την αποφυγή των παραπάνω εαν περιορίσουμε τον  αριθμό των θέσεων όπου μπορουν να ενοικιαστούν & να επιστρέψουν ποδήλατα , η ίδια η υπηρεσία μετατρέπεται ουσιαστικά σε μια μορφή μαζικής μεταφοράς, και κατά συνέπεια επικρίνετε  ως λιγότερο ανταγωνιστική  σε σύγκριση με  ένα ιδιόκτητο ποδήλατο  που είναι ικανό για μεταφορά  point-to-point. Επίσης Δημοσίου ενδιαφέροντος  προγράμματα κοινής χρήσης ποδηλάτων μπορούν   να αποδειχθούν δαπανηρά για το κοινό, εκτός εάν επιδοτούνται από εμπορικά συμφέροντα, συνήθως με τη μορφή διαφήμισης στους σταθμούς ή στα ποδήλατα τους.
Το σύστημα κοινής χρήσης ποδηλάτων έχει  υποστεί αλλαγές,  οι οποίες μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις βασικές φάσεις ή γενιές.

Αυτές περιλαμβάνουν την πρώτη γενιά, που ονομάζεται « δωρεάν ποδήλατα » . Τη δεύτερη γενιά με καταβολή αντιτίμου σε κερματοδέκτες.   Tην τρίτη γενιά, που βασίζεται σε   συστήματα Τεχνολογικής Πληροφόρησης ( IT – Information  Technology ). Οι πρόσφατες τεχνολογικές και λειτουργικές βελτιώσεις  ανοίγουν το δρόμο για μια τέταρτη γενιά,  γνωστή ως  σύστημα « ανταπόκριση σε ζήτηση » ,  που επιτρέπει στον χρήστη να μην επιστρέψει το ποδήλατο στον σταθμό, αλλά να το παραλάβει ο επόμενος χρήστης  ο οποίος θα εντοπίσει την θέση με GPS.

Περιγραφή του μηχανολογικού  εξοπλισμού της  stavrianos sa  και της διαδικασιίας που ακολουθεί, στην κατασκευή  Ανοξείδωτου Σταθμού Στάθμευσης  ανταλλαγής  κοινόχρηστων ποδηλάτων.

Το Μάιο του 2011 υπήρχαν περίπου 375  προγράμματα ενοικίασης ποδηλάτων σε όλο τον κόσμο,  με εκτιμώμενο στόλο  236.000 ποδήλατα.
Το μεγαλύτερο σύστημα ανταλλαγής ποδηλάτων στον κόσμο ξεκίνησε το 2008 και είναι στο Hangzhou  της Κίνας, με περίπου 61.000 ποδήλατα  και πάνω από 2.400 σταθμούς.
 

Ανακατανομή των ποδηλάτων, στους σταθμούς
Ανακατανομή των ποδηλάτων, στους σταθμούς

Το επόμενο μεγαλύτερο σύστημα  είναι το Vélib’  στο Παρίσι, το οποίο περιλαμβάνει περίπου 20.000 ποδήλατα και 1.450 σταθμούς ποδήλατο, περίπου ένας σταθμός κάθε 300 μέτρα,  το μεγαλύτερο εκτός της Κίνας. Ακολουθουν οι  χώρες με τα περισσότερα συστήματα, όπως  η Ισπανία (100 +), η Ιταλία (περίπου 80) και στη Γερμανία (περίπου 50).

Category: